RAPSODIA BOHEMIA
¿É ésta a auténtica vida o é so fantasia?
Atrapado nin baixon, sen poder escapar da realidade
Abre os teus ollos, mira o ceo e fixate
So son un pobre rapaz, non nesesito compaixon
Por que así como veño voume, contento o triste
Onde queira que sople o vento, realmente non me importa


Mamá, matei a un home, puxen unha pistola na súa cabeza
Apretei o gatillo, agora él está morto
Mamá, a vida acaba de comezar
Pero eu voteino a perder
Mamá, Ooooh, non quixe facerche chorar
Si non volto mañana de novo
Sigue, sigue adiante, como si nada realmente importara


Demasiado tarde, a miña hora chegou. sinto un escalofrío pola espalda
O corpo esta totalmente entumecido
Adeus a todos -Teñome que ir-
Os tengo que deixar e afrontar a verdade
Mamá, Ooooh, non quero morirme
A veces desexaría non nacer


Vexo a pequena silueta dun home
Scaramouche, scaramouche -¿Bailaras o fandango?-
Os raios e relámpagos -Asustanme moito-
Galileo-Galileo, Galileo-Galileo, Galileo-Figaro magnifico
Pero so soi un pobre rapaz e ninguen me quere
Él é un pobre rapaz que ven dunha pobre familia
Perdonémoslle a vida por esa monstruosidad
Asi como veño voume -¿Deixademe que me vaia?-
¡Bismilah! Non, non te deixaremos ir -Deixarlle marchar
¡Bismilah! Non, non te deixaremos ir-Deixarlle marchar
Non te deixaremos marchar-(Deixademe ir)
Non te deixaremos marchar -(Deixademe ir)


Non, non,non, non,non,
Nai miña, nai miña, nai miña, deixame marchar
Belcebú a posto un diablo especialmente para min, para min


¿Así que pensades que podesdeme apedrear e escupirme na cara?
¿Así que pensás que me podes amar e deixarme morir?
Oh, nena, non podes facerme isto, teño que irme de aqui


Nada importa realmente, calquera pode velo
Nada importa realmente, nada importame a min


Onde queira que sople o vento.........

   
ATRAiS